۱۳۹۹/۰۲/۲۱-۱۷:۰۴

حاشیه نشینی تخصص: گزارشی از جزئیات طرح پژوهشی مدیریت روان آبها، و رد آن از سوی شورای شهر

سرویس اجتماعی ایستار: باید این سوال را از اعضای محترم شورای شهر و شهردار رفسنجان پرسید که آیا بدن شما از آینده مبهم آب نمی لرزد؟

سرویس اجتماعی ایستار در تاریخ 12 اردیبهشت در گزارشی به بی توجهی شهرداری و شورای شهر رفسنجان به طرح اساتید دانشگاه ولیعصر(عج) در خصوص مدیریت روان آبها پرداخت. این گزارش اما با واکنش های متعددی از سوی مخاطبین و رئیس شورای شهر رفسنجان روبرو شد. برخی از مخاطبین ادعای ایستار را کاملا رد کرده و ایستار را متهم به دروغ پراکنی و جوسازی علیه شورای شهر و شهرداری کردند، برخی دیگر از مخاطبین خواستار ارائه جزئیات دقیق تری از این طرح شدند، و برخی نیز از ایستار، خواستار این شدند که چرا و با چه توجیهی اعضای شورای شهر این طرح را رد کردند.
پس از انتشار این گزارش حجت الاسلام هاشمیان، رئیس شورای شهر رفسنجان در ارتباطی با تحریریه ایستار این موضوع به جد کتمان کرد و اعلام کرد ایستار، به عنوان یک رسانه قبل از انتشار این گزارش باید از شورا استعلام می گرفت تا مطالب خلاف واقع منتشر نشود. وی همچنین خواهان اعلام جزئیات ارائه طرح شد.
با توجه به اظهارت رئیس محترم شورای شهر و همچنین مطالبات مخاطبان از ایستار بر این شدیم تا جزئیات بیشتری از این طرح را منتشر کنیم.
بر اساس اظهارات دکتر مرتضوی عضو هیئت علمی گروه عمران دانشگاه ولیعصر رفسنجان و از طراحان و ارائه دهندگان این طرح، اساتید آب شناسی گروه عمران دانشگاه ولیعصر با توجه به وضعیت منابع آبی منطقه رفسنجان، در پی انجام طرحی تحقیقاتی در خصوص مدیریت منابع آبی در رفسنجان برآمدند. از این رو و پس از مطالعات صورت گرفته، دو طرح تحقیقاتی جامع برای منابع آبی رفسنجان تهیه گردید که یکی از آنها در خصوص مدیریت روان آبها در سطح شهر بود.
طراحان این طرح آقایان دکتر دهقانی، دکتر معمار زاده و دکتر مرتضوی بودند. نقطه ثقل این طرح جمع آوری آب های سطحی و روان آبها و مدیریت آنها، در چارچوب توسعه پایدار بود، تا بتوان این آب ها را از طریق لوله کشی هایی برای موارد مختلف مورد نیاز، ذخیره کرد.
نکته قابل توجه در این است که طرح ارائه شده از سوی اساتید دانشگاه ولیعصر ، طرحی بود که که شبیه آن در گذشته و در شهر تهران طراحی و اجرایی شده بود و آقای دکتر معمار زاده نیز از اعضای تیم طراحی و اجرای آن در شهر تهران بود.
بر اساس اطلاعات دریافتی ایستار از اساتید نامبرده، پس از نگارش پروپوزال، این طرح به همراه جزئیات آن به طور کامل در سال 97 به شهردار رفسنجان ارائه داده شد، اما وی طراحان را به شورای شهر حواله داد تا در شورا تایید و تصویب و برای اجرا به شهرداری ابلاغ شود. سرانجام با پیگیری های صورت گرفته، در خرداد ماه سال 98 ، تیم سه نفره در جلسه شورای شهر و با حضور اعضا، طرح خود را به صورت پاورپوینت ارائه کردند.
دکتر مرتضوی در گفت و گویی با ایستار عنوان کرده است که در حین ارائه طرح هیچ اظهار نظری از سوی اعضای شورا مطرح نشد و پس از چند روز از ارائه طرح ، این موضوع را پیگیری کردند که اعلام شد اعضا با طرح شما مخالفت کرده و اعلام کرده اند ما خود برای جمع آوری آب های سطحی، طرح دیگری داریم. و هیچ دلیلی برای رد طرح از سوی اعضای شورا مطرح نشد.
نکته قابل توجه و پرسش اساسی در این خصوص که باید متولیان مدیریت شهری به آن پاسخ دهند این است که اعضای شورای شهر با چه پشتوانه تخصصی و علمی این طرح را رد کرده اند؟ حتی با در نظر گرفتن احتمال نگاه تخصصی، اگر دلیلی فنی برای رد آن بود چرا به اساتید ارائه دهنده ایراد و مسئله فنی را متذکر نشدند و پاسخ و راه کاری طلب نکردند؟ اگر دلیل رد این طرح کمبود منابع مالی بود نیز باید به این پرسش محوری پاسخ داد که وقتی کمبود آب و تنش های آبی، اصلی ترین بحران امنیتی و زندگی برای شهر ما در سال های آینده است آیا نباید آن را در اولویت تامین مالی قرار داد؟ آیا نمی شد با کاهش هزینه های هنگفت فعالیت های سطحی شهرداری، منابع مالی این طرح را تامین کرد؟ آیا وقتی اساسا مسئله ای حیاتی و امنیتی چون آب مطرح می شود آیا باید چرتکه انداخت و حساب و کتاب کرد و در نهایت با اعلام نبود منابع مالی آن را نادیده گرفت؟! قابل توجه است که اعضای محترم شورای شهر وقتی با طرح علمی اساتید رفسنجان که طرحشان در تهران نیز عملیاتی شده است مخالفت می کنند با چه توان و نگاه تخصصی می خواهند طرح دیگری را ارائه دهند؟ آن هم در سال پایانی کار خود!
از نکات قابل توجه دیگر عدم اطلاع رئیس شورای شهر از این طرح و ارائه آن در شوراست. همچنین عدم پیگیری شهردار رفسنجان از به سرانجام رسیدن این طرح در مقام یک مجری است که باید پاسخگوی چالش های روان آب ها در سطح شهر باشد. آیا در ذهن مطالبه گر شهروندان این پرسش مطرح نمی شود که آیا این طرح علمی و یا حتی موضوع مهم آب، آنقدر برای مجموعه شورای شهر و شهرداری بی اهمیت بود که نادیده گرفتن آن بر استقبال از آن ترجیح داده شد؟
باید این سوال را از از اعضای محترم شورای شهر و شهردار رفسنجان پرسید که آیا بدن شما از آینده مبهم آب نمی لرزد؟ چه گونه می شود برای برنامه های سیاسی که در اولویت قرار می گیرند بودجه تخصیص داد اما برای آبی که زندگی سیاسی و اجتماعی و اقتصادی و همه چیز به آن وابسته است این گونه بی توجهی شود.
آری باید به اعضای شورای شهر رفسنجان گفت شما می دانید آب با بحران روبرو است اما به آن ایمان ندارید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شانزده − 14 =